โฮรกโฮมซิก

posted on 16 Nov 2009 01:08 by kuma

 

สิ่งที่ได้รู้ จากการมาอยู่แค่สามเดือนครึ่ง.....

 

1.การเสียน้ำตาเป็นลิตร มันเป็นยังไง

 

2. แม่ ที่คลอดเราออกมา คือผู้หญิงที่สุดยอดที่สุดในโลก(และพ่อก็เป็นผู้ชายที่สุดยอดในขณะเดียวกัน)

 

3.พี่สาว ที่เราคลานตามหลังเธอมา คือเพื่อนสนิท ที่มีค่าที่สุดในโลก

 

4. ครอบครัวของเรา ไม่ว่าพี่ป้าน้าหลาน คือ กลุ่มคนที่อบอุ่นที่สุดในโลก

 

5.เพื่อน ทุกๆคนที่เรามี จากที่ที่เราจากมา คือ กลุ่มคนที่จริงใจ หวังดีกับเราที่สุดในโลก

 

6.ถึงแม้จะมีการเมืองบ้าบอ อากาศร้อน มลพิษเยอะ แต่กรุงเทพคือเมืองที่น่าอยู่จากใจจริงๆเลย อย่างน้อยก็หาได้ทุกอย่าง สวย ของถูก และที่สำคัญคือ เปี่ยมไปด้วยชีวิต

 

7.คนไทยคือคนที่เป็นมิตรที่สุดในโลก

 

8.การไปเรียนต่อนอก ไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลายๆคนคิดนัก

 

9.ความคิดถึงนี้ไม่ได้มอบให้ใครเป็นพิเศษ แต่ขอมอบให้ที่ของตัวเองในประเทศไทย คิดถึง อยากกลับไปอยู่ตรงนั้นมาก แต่ว่าก็ทำไม่ได้

 

10.Cosplay งานอดิเรกที่หลายคนบนโลกนี้ไม่เข้าใจ แต่เราก็มีความสุขมาก และเห็นความสำคัญที่สุด อยากคอสที่สุด เมื่ออยู่ในสถานะที่ยากจะคอสนี่แหละ

 

11. ประสบการ์ณจริง ต่างจากคำบอกกล่าวทุกประการ

 

12. ลืมไป...ซฟ. ถึงแม้ว่าตอนนี้หลายๆคนจะบอกว่าเหมือนรร.อะไรก็ไม่รู้(เรารู้ๆกันนะเพื่อนๆ) แต่ว่าก็เป็นรร.ที่ดีนะ ในความคิดเรา อย่างน้อยที่สุดเราหาเพื่อนแบบพวกบ้าๆบอๆที่เรียนอยู่ด้วยกันนี้จากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ภาคภูมิใจที่ได้เรียนกับเพื่อนนะ XD

 

13.มายด์ศรีไม่เหมาะกับการอยู่แบบชนบท และถ้ามีโอกาสก็คงไม่เลือกมาอยู่ชนบทอีกแน่ๆ

 

14.อาจะเป็นเพราะเราได้มาอยู่ในประเทศที่ต้องให้ มากกว่าที่จะได้รับ เลยทำให้เราเหนื่อยกับการให้ และเรียนรู้ว่าถ้าให้อย่างจริงใจ ก็จะได้รับอย่างจริงใจเช่นเดียวกัน

 

15.ได้รู้ว่า ความรู้หมดสิ้นแบบไม่อยากทำอะไรเลยในโลกมันเป็นยังไง

 

16.ความรู้สึกที่อยากนอน แล้วไม่อยากตื่นมาเจอกับวันพรุ่งนี้เป็นยังไง

 

17.คนเดนมาร์กบางคน หน้าด้านกว่าที่คิด

 

เวลาหนึ่งปีไม่สั้น ไม่ยาว และไม่มากไม่น้อย
ถึงเราจะมีชีวิตที่ไม่ได้เรียกว่าความสุขนักในหนึ่งปีนี้ แต่เราก็ได้เรียนรู้ อย่างน้อยสุดๆก็ได้ประสบการ์ณที่ถ้าอยู่ไทยคงไม่ได้เจอ หลายๆอย่างที่ถ้ายังอยู่ที่ไทยคงไม่ได้รู้ และอย่างน้อยๆที่สุดรู้จักตัวเองมากขึ้นอีกเยอะ รู้ว่าที่ที่เราสมควรอยู่คือที่ไหน

ใช่นะ เราไม่ได้เหมาะเลยกับการเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน เอาตรงๆเลย คิดว่าถ้ามีโอกาสได้เรียนต่อนอกประเทศอีก ก็คงไม่เลือกที่จะอยู่กับโฮสแฟมิลี่อีกแล้ว เพราะว่าเราไม่เหมาะกับการปรับตัวในครอบครัวของคนอื่นจริงๆ เรามีครอบครัวที่ดีมากในเมืองไทยจนเราแทบไม่ต้องทำอะไรเลย

แล้วถ้ามีโอกาสจะได้เลือก เราก็ไม่เลือกมาอยู่ชนบทในที่ที่ไม่มีอะไรเลยแบบนี้ (เอาจริงๆมันอาจเป็นเพราะเราคิดว่าไม่มีก็ได้นะ) หลายๆคนคิดว่าอยู่กรุง แล้วอยากพักหนีไปชนบท เราก็เคยคิดแบบนั้น แต่พอมาอยู่จริงๆมันไม่ใช่เลย ชนบทมันไร้ชีวิตกว่าที่เราคิดมาก เรารักเมือง รักผู้คน รักแสงสีกว่าที่คิดเยอะ จนถ้าเลือกได้ก็ไม่ขออยู่หรอก ฟาร์มมันก็อาจจะดี แต่ไม่ใช่เสมอไปเมื่ออยู่บ้านฟาร์มที่ไม่มีสัตว์สักตัว เออ เอาจริงๆเราก็รักสัตว์ด้วยเหอะ=="

 

อ้อ ลืมไป...ข้อ18.เอเอฟเอสเขตเรางี่เง่ามาก
ชอบเอเอฟเอสไทยนะ แต่เอเอฟเอสที่อื่นบางทีไม่ไหว เอาตรงๆเลยว่าเอเอฟเอสไม่ใช่จะดีทุกประเทศ บางที่ห่วยแตกแหลกบานมาก

 

อยากกลับ แต่หน้าด้านไม่กลับ

ผ่านมาทำได้ตั้งกี่รุ่น มายด์ศรีก็ต้องทำได้สิคะ!!!!